Op de plaats waar later een mooi huis werd gebouwd (zie 2020 – Heemlaan 35) werden in de zomer van 1990 twee woonwagenstandplaatsen gerealiseerd. Dat ging niet zonder slag of stoot. Al in 1984 kwam het onderwerp ter sprake in de gemeenteraad, schoorvoetend en op basis van wetgeving werden de standplaatsen in het plan ‘Piershil Zuid’ ingetekend. Op 24 januari 1989 werd in het tijdelijke bestuurscentrum (zie 1983 – Een tijdelijk bestuurscentrum) een druk bezochte voorlichtingsbijeenkomst georganiseerd.
Na een schouw van de woonwagens, op basis van de ‘Woonwagenwet’, werd in oktober 1991 een woonvergunningen afgegeven aan Mevrouw Henny Clemens (met één kind). Vanaf maart 1992 meldde zich de tweede bewoner, het gezin van P. Jacobs (met twee kinderen). Al een half jaar later, in september 1992, hield de familie P. Jacobs het voor gezien in Piershil. In de gemeenteraad werd nagedacht over de handhaving van de woonwagen. ,,De woonwagen kan worden gehandhaafd in afwachting van een nieuwe huurder. De financiële bijdrage van het rijk wordt voortgezet. Het probleem is, dat zolang de woonwagen niet is verhuurd de gemeente huurinkomsten derft van de woonwagen en de standplaats, hetgeen neerkomt op een bedrag van respectievelijk f 481,61 gulden en f 106,84 gulden per maand. Bovendien is het nog maar de vraag of de huidige woonwagen, waarvan de inrichting en lengte is afgestemd op een gezin van man, vrouw en twee kinderen, kan worden verhuurd aan een eventuele nieuwe huurder”.
In de praktijk bleek dat ook in omliggende gemeentes nog diverse woonwagens voor huur beschikbaar waren. Het gehele spreidingsplan, waarschijnlijk verzonnen om kampvorming tegen te gaan, bleek niet aan te slaan bij gegadigden. Uiteindelijk hebben de wagens er, bewoond door woningzoekenden en personen met de status ‘woonwagenbewoner’, nog gestaan tot 2003. Vooral omwonenden stoorden zich mateloos aan de leefwijze van de woonwagenbewoners, die juist om die reden liever op een kamp wilden staan. ,,Het integratieproject was vanaf de eerste dag gedoemd om te mislukken”, zo was de heersende opinie. Na het verdwijnen van de woonwagens heeft het perceel tot 2020 braak gelegen.
Document ‘Product specificatie en garantiecertificaat Woonwagenbouwers’ – 1992
Zoals vertrekt door de bouwonderneming, UBR Unitbouw B.V. uit Fijnaart.
Foto ’s ‘Woonwagens in het dorp’ – januari en april 1998
