Op het in 1998 onthulde Herdenkingsmonument Korendijk te Piershil (zie 1998 – Herdenkingsmonument Korendijk) staat de naam van Markus Andeweg, sergeant Infanterie KNIL, 23 jaar † augustus 1942 te Long Nawang.
Markus Andeweg werd geboren op 17 juni 1919 te Goudswaard, zijn ouders waren Hermanus Andeweg (1885-1975) en Pietertje Faasse (1881-1966). Zij trouwden op 8 maart 1906 en kregen ook nog deze kinderen: Leendert, Willempje, Adrianus Laurens, Pieter, Annetje en Laurens. Op 25 november 1938 vertrok hij vanaf de Molendijk 34 te Goudswaard naar Nederlands Oost-Indië.
Datum overlijden – OGS
Op de website van de Oorlogs Graven Stichting staan diverse rapportages omtrent het overlijden van Markus. Desgevraagd kreeg ik deze reactie in april 2026: ,,Voor zover ons bekend is, wordt de heer M. Andeweg vermist sinds begin 1942. Na de oorlog is een overlijdensakte opgemaakt met die informatie. Al in 1950 kwam de Legergravendienst van het KNIL tot de conclusie dat de heer Andeweg zou zijn omgebracht bij Long Nawang. Waarop deze informatie gebaseerd is, weten wij jammer genoeg niet. Zijn naam is toen aangebracht op een van de naamborden van het Verzamelgraf Long Nawang. Bij de familie Andeweg is de twijfel over de juiste locatie altijd blijven bestaan. De huidige generatie heeft er uiteindelijk voor gekozen om de zaak verder te laten rusten. Wij respecteren dat. Helaas zien wij geen mogelijkheden om de juiste toedracht en plaats van overlijden van de heer M. Andeweg te achterhalen. Daar komt bij dat de schrijver van de bijdragen, de heer Brijl, inmiddels overleden is”.
Verwarring over het overlijden van Markus Andeweg – Jacq. Z. Brijl
In zijn stamboek (nummer 94835) werd sergeant Markus Andeweg in eerste instantie als ‘vermist’ opgegeven. In de verwarring van de oorlog had men aangenomen dat hij zich samen met andere KNIL-militairen in westelijke richting had teruggetrokken, nadat de Japanse invasietroepen op de oostkust van Borneo waren geland. Het vermoeden bestond dat hij heeft geprobeerd om terug te vallen op de KNIL-post Long Nawang en door de Japanners moet zijn gedood. Veel later, na de oorlog, toen in Kutai het Nederlandse gezag was hersteld, werd de ware toedracht bekend. Dit werd vastgelegd in de officiële meldingen in zijn ‘Staat van Dienst’. Markus Andeweg en vier soldaten van zijn KNIL-Brigade werden door Dajakkers van de kampong Maran (district Kutai), aan de oever van de Batoe Dinding, omsingeld en vervolgens op een vreselijke manier om het leven gebracht (Bron: Jacq. Z. Brijl., Luitenant- Kolonel bd, BL.).
Begraven
Markus werd in eerste instantie begraven in een massagraf in Long Nawan, op 15 juni 1950 werd hij herbegraven op het ereveld Tarakan.
Foto ‘Ereveld Tarkan’ – 1963
De familie ontving op verzoek een foto van Ereveld Tarkan, waar het oude bord van het massagraf ernstig in verval was geraakt. De begeleidende tekst luidde: ,,Er werd overeenkomstig Uw verzoek een foto van het graf gemaakt, waarop de krans te zien is, doch tevens blijkt, dat te dientijde het onderhoud zéér te wensen overliet. Zo triest is de aanblik van het dringend herschildering behoevende naamschild van het massagraf Long Nawang, waarop ook de naam van M.Andeweg met geboorte en overlijdens datum te lezen is, dat wij schromen U deze foto te zenden”.
Op last van de Indonesische overheid werd het ereveld Tarakan opgeheven, medio 1964 werd Markus herbegraven op het ereveld “Kembang Kuning”, locatie DDD 184.
Mobilisatie-Oorlogskruis
Mobilisatie-Oorlogskruis, posthuum toegekend aan Markus Andeweg.
Foto ‘Markus Andeweg in uniform’



